استاد راهنما:

دکتر محمدمهدی رحیمی

استاد مشاور:

فرج‌اله نارکی

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده پایان نامه درج نمی گردد

(در فایل دانلودی نام نویسنده موجود می باشد)

تکه هایی از متن پایان نامه به عنوان نمونه :

(ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

فهرست مطالب

عنوان          صفحه

چکیده. 1

فصل اول: کلیات

1- کلیات… 3

1-1- مقدمه. 3

1-2- کشت گیاهان داروئی… 6

1-3- تعریف گیاهان دارویی… 8

1-4- بهره گیری از گیاهان دارویی… 8

1-5- گل همیشه بهار. 9

1-6- کشور های تولید کننده همیشه بهار. 10

1-7- خاستگاه و پراکنش همیشه بهار. 10

1-8- رده بندی و مشخصات گیاهشناسی… 11

1-9- مواد مؤثره. 12

1-10- بهره گیری دارویی… 14

1-11- اثرات آلرژی‌زا و تأثیرات جانبی… 16

1-12- بهره گیری خوراکی… 17

1-13- استفادههای دیگر. 18

1-14- اکولوژی… 18

1-15- اثر عوامل خاکی بر همیشه بهار. 19

1-16- نیازهای غذایی و توصیههای کودی… 20

1-17- اثر نیتروژن.. 20

1-18- تاریخ و فواصل کاشت…. 21

1-19- زمان برداشت محصول.. 21

1-20- تناوب کاشت…. 22

1-21- آماده سازی خاک…. 22

1-22- روش کاشت…. 23

1-23- مراقبت و نگهداری… 24

1-24- برداشت محصول.. 26

1-25- اهداف اصلاحی و انتخاب واریته. 27

فصل دوم: مرورری بر تحقیقات انجام شده

2- مرورری بر تحقیقات انجام شده. 29

2-1- افزایش تولید محصولات… 29

2-2- عناصر غذایی و عملکرد گیاه. 30

2-3- کودهای شیمیایی… 31

2-4- اهمیت تغذیه صحیح گیاه. 32

2-5- تأثیر عوامل مختلف بر عملکرد گیاهان دارویی… 33

2-5-1 – تأثیر تاریخ کاشت در گیاهان دارویی… 33

2-5-2- تأثیر ارقام مختلف…. 41

2-5- 3- فسفر. 44

فصل سوم: مواد و روش‌ها

3- مواد و روش‌ها 49

3-1- مشخصات جغرافیائی محل اجرای آزمایش….. 49

3-2- شرایط اقلیمی محل اجرای آزمایش….. 49

3-3- مشخصات خاک محل اجرای آزمایش….. 50

3-4- محاسبات آماری طرح.. 50

3-5- تیمارهای آزمایش….. 51

3-6- روش اجرای آزمایش….. 51

3-7- روش محاسبه عملکردها 52

فصل چهارم: نتایج و بحث

4- نتایج و بحث… 54

4-1- ارتفاع ساقه. 54

4-2- تعداد غلاف در غنچه. 57

4-3- میانگین وزن هزار دانه. 60

4-4- وزن تر اندام هوایی… 63

4-5- میانگین عملکرد دانه. 65 جستجو در سایت :   

4-6- میانگین عملکرد بیولوژیکی… 68

4-7- میانگین شاخص برداشت…. 71

4-8- نتیجه گیری… 75

4-9- پیشنهادها 77

فهرست منابع.. 81

چکیده

به‌مقصود مطالعه اثر سطوح مختلف فسفر و تاریخ کاشت بر خصوصیات کمی و کیفی گل همیشه بهار، آزمایشی در سال 1390 در مزرعه مرکز تحقیقات کشاورزی گچساران به‌صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی با دو عامل کود فسفر در چهار سطح کودی شامل: (شاهد)، 40 کیلوگرم در هکتار، 80 کیلوگرم در هکتار و 120 کیلوگرم در هکتار از کود سوپرفسفات معمولی و تاریخ کاشت در سه سطح با 20 روز فاصله از هم در سه تکرار اجرا گردید. صفات مورد مطالعه ارتفاع ساقه، تعداد غلاف در غنچه، وزن هزار دانه، وزن تر اندام هوایی، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و شاخص برداشت بود. نتایج نشان داد که اثر کود فسفر بر کلیه صفات مورد مطالعه معنی­دار بود. اثر تاریخ کاشت و همچنین اثر متقابل کود فسفر و تاریخ کاشت بر کلیه صفات مورد مطالعه به‌غیر از وزن هزار دانه معنی­دار می‌باشد. تیمار 3P (مصرف 80 کیلوگرم در هکتار کود فسفر) به‌عنوان مناسب‌ترین سطح فسفر و تیمار 2D (تاریخ کاشت 20 اسفند) نیز به‌عنوان مناسب‌ترین تیمار تاریخ کاشت انتخاب گردید. حداکثر ارتفاع ساقه به اندازه 35 سانتی‌متر، تعداد غلاف در غنچه به اندازه 67/31 عدد، وزن تر اندام هوایی معادل 1888 گرم در متر مربع، عملکرد دانه معادل 290 گرم در متر مربع، عملکرد بیولوژیک به اندازه 8/840 گرم در متر مربع و شاخص برداشت معادل 3/34 در تیمار 2D3P (80 کیلوگرم فسفر و تاریخ کاشت 20 اسفند) حاصل گردید که به عنوان تیمار مطلوب در این پژوهش شناخته گردید.

واژه های کلیدی: همیشه بهار، تاریخ کاشت، فسفر.

 

1-1- مقدمه

از صدها قرن پیش، در روزگاران کهن و از دورانی که بشر به صورت بشر امروزی در صحنه حیات و زندگی خودنمایی داشت و برای بقاء خود مبارزه می‌نمود، به موازات کوشش برای تهیه غذا و پوشاک، به حفظ سلامت خود نیز می‌اندیشید. پس اندیشه و کوشش برای تأمین سلامتی و یافتن روش‌هایی برای سالم زیستن و رفع ناراحتی‌های بدنی یا نا خوشی‌ها که بعداً به علم طب معروف گردید، مسلماً در ردیف اولین جرقه‌های فکر بشر بوده و کوشش برای سالم زیستن و علم طب دارای ابعادی بسیار وسیع به درازای تاریخ خلقت بشر و پهنای هزاران پژوهش و تجسس و تجربه می باشد. در ایران در دوران هخامنشی، طب گیاهی گسترش چشم‌گیری داشته و اضافه بر تجربیاتی که در کشور وجود داشته، از دست‌یافته‌های یونانی نیز بهره گیری می‌شده می باشد. در دوره ساسانیان، طب سنتی در ایران گسترش فراوانی پیدا نمود و مدرسه طبی معروف جندی شاپور تأسیس گردید. پس از انقراض سلسله ساسانیان، در دوران خلفای عباسی، مرکز طبی جندی شاپور به بغداد انتقال پیدا نمود و جنبشی برای ترجمه آثار طب یونان به زبان عربی شروع گردید. از اولین پزشکان معروف ایرانی، محمدبن زکریای رازی و مؤلف دایره‌المعارف پزشکی می‌باشد و قریب یکصد جلد کتاب و رساله نظیر حاوی، منصوری، طب‌الملوکی و رساله آبله و سرخک و نظایر آن نوشته می باشد و به ریاست مرکز طبی بغداد نیز برگزیده گردید. شیخ‌الرئیس ابوعلی سینا در قرن پنجم هجری، کتاب‌های متعددی به زبان‌های عربی و فارسی نوشته می باشد. مانند کتاب‌های قانون، قولنج و رساله نبض، که رساله نبض به زبان فارسی می باشد (میرحیدر، 1382). در روزگاران کهن، گیاهان نه تنها برای معالجه بیماری‌ها به کار گرفته می‌شده‌اند، بلکه عنصر اصلی تهیه مواد مختلف گیاهی برای مومیایی و حفظ اجساد و جلوگیری از فساد آنها و همچنین ترکیباتی برای زیبایی و آرایش زنان و تهیه روغن‌های طبی و عطرها و تریاق و ضد سم و نظایر آن بوده‌اند و مصارف غذایی گیاهان به عنوان ادویه خیلی محدود بوده می باشد (فلاحتگر، 1382).

اواخر قرن نوزدهم، به دلیل پیشرفت‌های روزافزون علوم مختلف، به ویژه علم شیمی و داروسازی، اولین استخراج مواد خالص شیمیایی به مقصود کاربردهای دارویی انجام گرفت و در راستای درمان بیماران، به نحو چشمگیری اعجاز نمود. بدین وسیله، طیف گسترده‌ای از داروها، در رنگ‌ها، شکل‌ها و اندازه‌های مختلف توسط متخصصان داروساز پدید آمد. ساخت این داروها سبب گردید تا پژوهش بر روی گیاهان دارویی، یک باره به رکود کشیده گردد آگاهی از عوارض سوء داروهای شیمیایی و با اشتیاق فراوان، آنها را  به بیماران خود تجویز می‌کردند، تا اینکه به تدریج زمزمه‌هایی در مورد عینیت یافتن مسأله اثرهای جانبی داروها در جوامع علمی شنیده گردید. سرانجام، محققان با بهره گیری از تجربیات علمی، رفته رفته به منافع و مزایای بهره گیری از داروهایی با مواد مؤثره طبیعی پی بردند، پس نظر پژوهش‌گران به گیاهان دارویی جلب گردید و تحقیقات گسترده‌ای بر روی آنها انجام پذیرفت. به طوری که قرن بیستم را قرن گیاهان دارویی نام نهاده‌اند. در حال حاضر اهمیت کاشت، داشت، برداشت و فرآیندهایی که پس از برداشت یک گیاه دارویی به مقصود افزایش مقادیر مواد مؤثره تا استحصال آنها را در صنایع داروسازی مقرون به صرفه کند، بسیار مورد قرار گرفته می باشد. مواد مؤثره تشکیل دهنده آنها نیز به راحتی قابل کنترل می باشد. فراهم کردن شرایط مساعد زیست محیطی نظیر آب و هوا، مواد و عناصر غذایی خاک، بهبود وضع خاک و مبارزه با آفات و بیماری‌ها در این مساحت‌های محدود نیز می‌تواند به آسانی و به موقع انجام گیرد. از این رو، گروه‌های تحقیقاتی صنایع جدید داروسازی بسیاری از کشورها، توجه خود را به کشت و پرورش گیاهان دارویی معطوف داشته‌اند (امیدبیگی،1386).

موطن اغلب گیاهان ادویه‌ای و طبی، مشرق زمین و مناطق استوایی واقع بین 25 درجه عرض شمالی و 10 درجه عرض جنوبی استوا بوده می باشد. قاره آسیا منشأ تولید فلفل، دارچین، میخک، زنجبیل و نظایر آن و مناطق گرمسیر کشورهای آمریکایی، منشا انواع دارچین سبز، قرمز و وانیل هستند. در حالی که مناطق مدیترانه‌ای و معتدل شمال آفریقا و آسیا موطن اغلب گیاهان برگی، طبی و سبزیجات معطر مانند گشنیز، برگ بو، زیره، رازیانه، شنبلیله و نظایر آن می باشد و از مناطق سردسیر آسیا و شمال اروپا غیر از معدودی گیاهان، مانند زیره سیاه و تره، اقلام متعددی به بازار گیاهان دارویی و ادویه‌ای دنیا عرضه نمی‌گردد (میرحیدر، 1382).

متأسفانه ظهور طب جدید در غرب و بسط و گسترش آن در نقاط عالم، سبب گردید تا دانش و مهارت بهره گیری از طب سنتی و گیاهان دارویی تحت‌الشعاع  آموزه‌های جدید قرار گرفته و به کلی از برنامه‌های حذف گردد. اما رویکرد دوباره بشر به این روش درمانی باعث گردید که امروزه بیش از 80 درصد تحقیقات در مراکز تحقیقات دارویی دنیا معطوف به بهره گیری از مواد گیاهی و طبیعی گردد. در حال حاضر در کشورهای غربی و آمریکا نهضت بسیار گسترده‌ای در زمینه بهره گیری از داروهای گیاهی و طبیعی شروع شده می باشد (فلاحتگر،1382).

گیاه نیز مانند هر داروی شیمیایی دیگر دارای اثرات شیمیایی خاصی می باشد که مصرف آن همانند سایر داروهای گیاهی دارای دوز و مقدار معینی می باشد، پس اگر به گونه سرخود و نا به جا مصرف گردد، همانند سایر داروهای شیمیایی خطرناک بوده، اثرات سوئی به دنبال خواهد داشت ( فلاحتگر، 1382 ). در دوره جدید صنایع داروسازی، پزشکان و گروه‌های تحقیقاتی بسیاری از کشورها بار دیگر توجه خود را به منابع طبیعی و گیاهان داویی معطوف داشته‌اند، به طوری که امروزه شاهد احداث مزارع وسیع آزمایشی و تولیدی هستیم. کشت گیاهان دارویی در حال حاضر شاخه مهمی از کشاورزی و منبع اصلی استخراج و مواد اولیه ساخت داروهای موجود به شمار می رود (زمان،1382).  

اهداف اجرایی این پژوهش عبارت می باشد از :

1- مطالعه و مقایسه اثر کود فسفر بر رشد گل همیشه بهار

2- مطالعه اثر کاربرد کود فسفر و تاریخ کاشت بر خصوصیات کمی گل همیشه بهار

3- مطالعه اثر کاربرد کود فسفر و تاریخ کاشت بر خصوصیات کیفی گل همیشه بهار

4- مطالعه اثر تاریخ کاشت بر رشد گل همیشه بهار

فرضیات آزمایش نیز عبارتند از:

1- بهره گیری از کود فسفر باعث افزایش معنی‌دار عملکرد دانه در گل همیشه بهار می گردد. دانلود متن کامل در سایت sabzfile.com

2- بهره گیری از کود فسفر باعث افزایش معنی‌دار عملکرد بیولوژیکی در گل همیشه بهار می گردد.

2- افزایش معنی‌دار عملکرد بیولوژیکی در گل همیشه بهار در نتیجه مصرف کود فسفر

3- تاریخ کاشت بهینه باعث افزایش معنی‌دار عملکرد دانه در گل همیشه بهار می گردد.

4- تاریخ کاشت بهینه باعث افزایش معنی‌دار عملکرد بیولوژیکی در گل همیشه بهار می گردد.

1-2- کشت گیاهان داروئی

 فلات ایران به عنوان منشأ و خاستگاه بسیاری از گیاهان دارویی معرفی شده می باشد و با در نظر داشتن نیاز صنایع دارویی، غذایی، آرایشی و بهداشتی به گیاهان دارویی به عنوان مواد اولیه تولیدات صنایع مذکور، کشت گیاهان دارویی در کشور ما در حال گسترش بوده، در این ارتباط انجام تحقیقات و مطالعات بیشتری لازم می باشد (امیدبیگی، 1379). نیاز صنعت داروسازی به مواد گیاهان به حدی زیاد می باشد که امکان تأمین آن از طبیعت غیر ممکن می باشد، پس بسیاری از این گیاهان بایستی در مزارع بزرگ کشت شوند و می‌بایستی یک سری عوامل اساسی در نظر گرفته شوند تا گیاه کیفیت و اندازه مواد موثره خود را حفظ کند (زمان، 1382). طریقه رو به افزایش مصرف گیاهان دارویی، بدون توسعه روش‌های مناسب کاشت و مدیریت و برنامه‌ریزی صحیح، پیامدهای نگران کننده‌ای نظیر تخریب محیط زیست را در بر خواهد داشت. اگرچه قیمت گیاهان جمع‌آوری شده از منشأ طبیعی و وحشی بسیار ارزان‌تر می باشد، اما برای جلوگیری از نابودی عرصه‌های طبیعی، عدم یکنواختی محصولات جمع‌آوری شده و در بعضی موردها کیفیت پایین آنها، اجرای عملیات پس از برداشت نامناسب و در نهایت ناکافی، پاسخگویی نیاز صنایع دارویی نمی‌باشند و به مقصود رفع نیاز صنایع دارویی، بایستی تولید و کشت گیاهان دارویی در مزارع و همچنین فرآوری صنعتی آنها توسط متخصصان مربوط صورت گیرد. به طوری که از منابع طبیعی به عنوان الگو و مدل به مقصود تولید انبوه مواد دارویی در کشت و صنعت بهره‌برداری گردد. با در نظر داشتن این موضوع که هنوز بشر تمام استعدادهای دارویی طبیعت را به گونه کامل نشناخته می باشد، تاکید اصلی متخصصان، حفظ استعدادهای ناشناخته و جلوگیری از انقراض و طرفداری از گونه های طبیعی می باشد (امید بیگی، 1384). به مقصود تامین مواد اولیه گیاهی مورد نیاز صنایع داروسازی، توصیه می گردد که کشت و پرورش گیاهان دارویی به صورت جدی انجام پذیرد. در این راستا مطالعه عملیات زراعی مانند زمان کاشت، چگونگی تکثیر، تغذیه و مدیریت آن، تاریخ برداشت و مراقبت‌های پس از برداشت در خصوص گیاهان دارویی، تأثیر مهمی را در افزایش محصول و کیفیت آن خواهد داشت. توجه نکردن به هر یک از موردها فوق، خسارت‌های جبران ناپذیری را متوجه تولید کنندگان خواهد نمود. برای مثال، برداشت گیاهان دارویی در زمان نامناسب، نه تنها اندازه محصول به دست آمده را کاهش می‌دهد، بلکه محصول برداشت شده از کیفیت مناسبی نیز برخوردار نخواهد بود، زیرا عملکرد اندام مورد نظر و همچنین اندازه متابولیت‌های ثانویه یک گیاه دارویی، در مراحل مختلف رشد و نمو گیاه متفاوت می باشد (امیدبیگی، 1388). برداشت گیاهان دارویی مشکل می باشد و انجام این کار با ماشین به سختی امکان پذیر می باشد، زیرا جمع‌آوری بعضی از اندام‌های حاوی مواد موثره ( نظیر گلبرگ‌ها، گل‌ها، برگ‌ها و …) تنها با دست ممکن می باشد. از این رو، تولید گیاهان دارویی به نیروی انسانی زیادی نیاز داشته و بر خلاف محصولات کشاورزی در بخش صنعتی با جمع‌آوری گیاهان دارویی کار به اتمام نمی‌رسد، بلکه پس از برداشت محصول، اندام‌های جمع‌آوری شده را بایستی تحت تاثیر عملیات مناسبی قرار داد تا به صورت قابل بهره گیری درآید (خشک کردن، استخراج ماده موثره، بسته بندی و …). در قرن حاضر تحقیقات گسترده‌ای بر روی گیاهان دارویی انجام پذیرفته و داروهایی با ماده موثره طبیعی، افق‌های جدیدی را برای جامعه پزشکان و داروسازان پژوهش‌گر گشوده می باشد. از این رو، صنایع داروسازی و گروه‌های تحقیقاتی بسیاری از کشورها توجه خود را به کشت و تولید گیاهان دارویی معطوف داشته‌اند. با نگاهی اجمالی به فرهنگ مصرف داروهای گیاهی در ایران، میراث گرانقدر شناسایی و مصرف این گیاهان در طب غنی سنتی نظاره می گردد. از طرفی، فلات وسیع ایران که از اقالیم و محیط‌های گوناگون برخوردار می باشد و به همین دلیل فراوانی و تنوع گونه‌های این گیاهان در پهنه دشت‌ها و کوهساران ایران به بیش از 7500 گونه گیاهی (حدود دو برابر تعداد گونه‌های کشورهای اروپای غربی) می‌رسد که بخش قابل ملاحظه‌ای از آنها حاوی ذخایر متابولیتی با ارزشی می‌باشند (امیدبیگی، 1384 ).

 از آنجا که گیاهان وحشی (بر خلاف گیاهان زراعی) در محدوده‌ جغرافیایی خاصی پیدا نمود می شوند و جمع‌آوری و دسترسی به آنها از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نیست و بهره گیری از رویشگاه‌های وحشی جوابگوی صنایع داروسازی نخواهد بود و از طرفی چنین بهره گیری انبوه از گیاهان در طبیعت، مسلماً موجب نابودی آنها خواهد گردید، پس، بایستی نسبت به کشت این گیاهان در سطوح زراعی اقدام نمود (امیدبیگی، 1382). تخمین زده می گردد 25000 گونه گیاهی دارای خواص بارز دارویی باشند. هر چند از این میان تنها حدود یک درصد (250 گونه) تا کنون به شکل علمی مورد مطالعه متخصصین قرار گرفته و به صورت خالص شده به مصرف جوامع انسانی رسیده‌اند (هاندا، 2005). گیاهان دارویی جزء اولین گیاهانی بوده‌اند که توسط بشر جمع‌آوری و مورد کشت و کار قرار گرفتند. به گونه مشخص از اوایل قرن نوزدهم بود که دانشمندان پی بردند که می‌توانند از مواد مؤثره دارویی موجود در گیاهان در صنایع داروسازی بهره گیری کنند. از آن پس روش‌های علمی وی‍‍ژه‌ای برای استخراج مواد مؤثره موجود در گیاهان و نیز برای اعمال اثرات آنها بر بشر، جایگزین روش‌های سنتی گردید. به اظهار دقیق‌تر از این تاریخ به بعد بود که تحقیقات بر روی گیاهان دارویی با هدف جدا سازی مواد فعال موجود در آنها و مشخص‌سازی ترکیب آن و اثرات دارویی مرتبط با آنها تدریجاً انجام گرفت (توموتاک، 2000).

1-3- تعریف گیاهان دارویی

 گیاهان دارویی به گستره وسیعی از گیاهان اطلاق می گردد که در درمان بیماری و یا پیشگیری از بروز آن مورد بهره گیری قرار می‌گیرند. حدود این گستره با فرهنگ ملی بهره گیری از گیاهان دارویی، قوانین و مقررات و پیشرفت‌های علمی هر کشور تعیین می گردد. در طب سنتی کشورها معمولاً هر گیاهی را می‌توان دارویی محسوب نمود. در تعریف دیگری چنین آمده می باشد: گیاه دارویی به گیاهی گفته می گردد که دارای مواد مؤثره مشخصی می باشد، در درمان بیماری به کار می‌رود و نام آن گیاه در یکی از ماکوپه‌های معتبر بین المللی ذکر گردیده باشد (دوازده امامی، 1382).

1-4- بهره گیری از گیاهان دارویی

 در حال حاضر، یک سوم داروهای مورد بهره گیری بشر را داروهایی با منشأ گیاهی تشکیل می‌دهند و این اندازه مسلماً رو به افزایش می باشد. نگاهی گذرا به آمار ثبت شده، این موضوع را بیشتر روشن می کند. بر اساس آمار سال 1994، فروش جهانی داروهای گیاهی بالغ بر 12/4 میلیارد دلار بوده می باشد و در این ارتباط اروپا با حجم فروش 5/6 میلیارد دلار مقام اول را دارا بوده و آسیای شرقی با 2/3 میلیارد دلار، ژاپن با 2/1 میلیارد دلار و آمریکای شمالی با 1/5 میلیارد دلار در در رتبه‌های بعدی قرار دارند. در بین کشورهای اروپایی، آلمان با 2/5 میلیارد دلار بیشترین سهم را داشته و پس از آلمان، فرانسه با حجم 6/1 میلیارد دلار و ایتالیا با حجم600 میلیون دلار در رده‌های بعدی قرار دارند. در حال حاضر تولید و مصرف گیاهان دارویی در کشورهای صنعتی و توسعه یافته رو به افزایش می باشد. اندازه تولید گیاهان دارویی در ایران در سال 1380 معادل 5/34084 تن بوده می باشد که در سطح زیر کشت معادل 7/81743 هکتار به دست آمده می باشد. بیشترین مقدار تولید گیاهان دارویی مربوط به استان خراسان با تولیدی برابر 10028.8 تن بود که 29/4 درصد از تولید کل کشور را در بر داشته می باشد. پس از خراسان، به ترتیب استان‌های کرمان، همدان، گلستان، سمنان و مازندران در رده‌های بعدی قرار دارند (امید بیگی، 1384). از بین داروهای تولید شده در سال‌های 1994-1983) 6% کاملاً طبیعی، 24% مشتقات ترکیبات طبیعی و 9% دارای پایه تولیدات طبیعی بودند. در مورد آنتی بیوتیکها درصد تولیدات طبیعی بیشتر می باشد و به 87 درصد می رسد. در مورد داروهای ضد سرطان این عدد 48 درصد و در مورد سایر داروها 13 درصد می باشد. در تجارت جهانی دارو، ترکیبات طبیعی حاصل از گیاهان، دارای ارزش زیادی می باشند (واتاناب، 2000).

 1-5- گل همیشه بهار

 همیشه بهار تا مدتها به عنوان گیاهی زینتی کشت می‌گردید، تا اینکه خواص دارویی آن شناخته گردید و به عنوان گیاه دارویی مورد بهره گیری قرار گرفت. کشت این گیاه در اروپا از قرن هفدهم آغاز گردید. گل‌ های بدون کاسبرگ همیشه بهار، در بعضی از فارماکوپه ‌ها به عنوان دارو معرفی شده ‌اند و برای مداوای بیماری ‌های معدی و روده ‌ای بهره گیری می ‌شوند (استاری، 2001). این گیاه در باغ‌های اروپا از قرن دوازدهم کاشته می‌شده می باشد. از بوی تند همیشه بهار به عنوان یک آفت کش مؤثر بهره گیری می‌گردیده و این گیاه در میان گیاهان دیگر برای دفع حشرات به کار برده می‌شده می باشد (مارتین، 2005). گیاه همیشه بهار توسط مصری‌ها، یونانی‌ها، هندوها و عرب‌ها کشت می‌شده می باشد. اسم این گیاه از نام لاتین، به عنوان اولین روز هر ماه، به دلیل دوره طولانی گل‌دهی گرفته شده می باشد. به این دلیل که گل‌های این گیاه خورشید را تعقیب می‌کنند، نشانه‌ای از خورشید به حساب می‌آید. این باور وجود داشت که این گیاه دافع ارواح خبیث می باشد و به همین دلیل دیوانگان را وادار به خوردن دمکرده آن می کردند. به دلیل رنگ زرد، آن را موافق مزاج صفراوی می دانستند و برای درمان یرقان و هیستری به کار می بردند. این گیاه به علاوه که از نظر خواص دارویی بسیار غنی می باشد، سر شاخه های گل دار آن نیز دارای اسانس نافذی می باشد (کتی، 2000).

1-6- کشور های تولید کننده همیشه بهار

 این گیاه در کشورهای آلمان، استرالیا، چک، اتریش، سوئیس، مجارستان و اخیراً در مصر و سوریه به عنوان گیاهی دارویی کشت می گردد (امیدبیگی،1384). در کشورهای مدیترانه‌ای مانند بالکان، همچنین شرق اروپا، شمال آمریکا و مقدار کمی در آلمان کشت می گردد. کشورهای صادر کننده شامل مصر، لهستان و مجارستان هستند (صالحی‌سورمقی، 1385). کشورهای اصلی عرضه کننده شامل اسپانیا، پرتقال، الجزائر، تونس، یوگسلاوی، مجارستان، بلغارستان، سوریه و مصر هستند (صمصام شریعت،1383).

1-7- خاستگاه و پراکنش همیشه بهار

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   دانلود پایان نامه ارشد : تعیین بهترین روش کاربرد ماده بیولوژیک EMa